De legende van de liefdesknoop in Borghetto sul Mincio

Heb je ooit gehoord van de legende van de Liefdesknoop in Borghetto sul Mincio? Ga met ons mee, we vertellen je er alles over.

Er wordt verteld dat het water van de Mincio nooit alleen maar water is geweest. Dat er onder het oppervlak prachtige nimfen wonen: oude wezens die door een oude vloek gedwongen worden om soms de gedaante van afschuwelijke heksen aan te nemen wanneer ze uit de rivier opduiken om langs de oevers te dansen.

Het gebeurde tijdens een stille nacht, terwijl een kampement van soldaten niet ver van de rivier sliep. Uit de duisternis begonnen griezelige figuren te bewegen: de heksen dansten lichtvoetig en sinister tussen de slapende lichamen. Alleen Malco, de kapitein, werd wakker.

Toen hij ze zag, vluchtte hij niet weg, maar confronteerde ze. Toen ze ontdekt werden, verspreidden de wezens zich snel in de richting van de Mincio. Malco slaagde erin er een te achterhalen en in een wanhopige poging om te ontsnappen verloor het figuur de mantel die haar omhulde. Daaronder bevond zich geen heks, maar een nimf van buitengewone schoonheid. Ze heette Silvia.

In het korte tijdsbestek van die nacht ontstond er liefde tussen Malco en Silvia. Een plotselinge en absolute liefde. De dageraad verraste hen terwijl ze elkaar eeuwige trouw beloofden. Maar Silvia kon niet blijven. Voordat de zon opkwam, moest ze terugkeren naar de diepten van de rivier. Voordat ze onderdompelde, liet ze Malco een zijden zakdoek achter, teder geknoopt, als een teken van liefde.

De volgende dag arriveerden drie prachtige ambassades bij het kasteel van de graaf van Virtù. Tijdens de receptie dansten enkele meisjes ter ere van de gasten. Onder hen herkende Malco Silvia. Hun liefde was sterker geweest dan de angst: de nimf had ervoor gekozen om de tumultueuze wereld van de mensen onder ogen te zien. De blikken tussen de twee bleven niet onopgemerkt. Isabella, een adellijke dame en nicht van de graaf, die al lang naar de liefde van de knappe kapitein verlangde, merkte het op. Verblind door jaloezie, beschuldigde ze Silvia ervan een heks te zijn. Het feest werd onderbroken en er werd opdracht gegeven om het meisje te arresteren.

Malco ging tussen Silvia en de bewakers staan, zodat zij naar de rivier kon vluchten. Daarna gaf hij zich over en overhandigde zijn zwaard aan de woedende graaf.

Toen de avond viel, ging Isabella naar Malco in de cel waar hij opgesloten zat. Ze had spijt en vroeg hem om vergeving. Maar terwijl ze aan het praten waren, verscheen Silvia opnieuw, uit de rivier gekomen om haar geliefde te redden. Door haar aanwezigheid moest Isabella zich verslagen terugtrekken. Silvia stelde Malco toen de enige mogelijke uitweg voor. Niet op aarde, waar voor hen geen geluk meer zou zijn, maar in de wateren van de Mincio, tussen de nimfen. Malco ging zonder aarzelen hiermee akkoord.

De twee begaven zich samen naar de rivier. De graaf van Virtù, gewaarschuwd door de wachters, achtervolgde hen, maar werd tegengehouden door Isabella, die deze keer respect en begrip vroeg voor hun liefde. Toen de graaf bij de oever aankwam, hadden Silvia en Malco zich al in het water gestort. Op de oever vond hij alleen het gouden zijden zakdoekje, symbolisch geknoopt: het liefdesgeschenk dat de twee geliefden hadden achtergelaten.

Vandaag de dag herdenken de meisjes uit de streek Silvia en Malco op feestdagen door een dunne, zijdezachte pasta te maken, deze te snijden en te knopen als een zakdoekje en te vullen met een delicate vleesvulling. Zo ontstond de tortellini van Valeggio.

De legende tegemoet treden

Valeggio sul Mincio en Borghetto liggen op ongeveer 25-30 minuten van het ColorHotel. Een korte afstand die al snel aanvoelt als een kleine reis door het landschap.

Je kunt er met de auto naartoe, of kiezen voor een rustiger tempo: op de fiets, door het gebied van Bardolino naar Borghetto sul Mincio. De route is ongeveer 57 km heen en terug. Precies genoeg tijd om je te laten verrassen door het meer dat langzaam op de achtergrond verdwijnt, het uitgestrekte landschap en de dorpjes die onverwacht tevoorschijn komen.

Voor wie meer comfort en gemak zoekt, zijn er de elektrische E-bikes van het ColorHotel. De reis blijft, maar de inspanning wordt lichter. Van het meer naar de rivier, van het heden naar een verhaal dat blijft voortleven.